يقَّظَ ييقِّظ، تيقيظًا، فهو مُيقِّظ، والمفعول مُيقَّظ
[yqzh-2] Root: ي ق ظSub-Meanings / Derivatives:
يقَّظَه
:
أيقظه؛ أفاقه
.
نبّهه وحذّره
.
يقَّظَ الشَّيءَ
: أثاره وهيّجه
.