شَفَقَة
[shfqh] Root: ش ف ق
: ج شَفَقات (لغير المصدر) :
مصدر شفِقَ على.
حنوّ ورحمة، عطف ورِقّة
: رحمة ورقّة وخوف من حلول المكروه به مع نصح.
خوفٌ من وقوع مكروه.
Example / Citation:
" رجلٌ يستحقّ الشَّفقة - قلب بلا شفقة : قاسٍ، عديم الرّحمة "